Logo van Stichting Carillons Maastricht Stichting Carillons Maastricht

Stichting Carillons Maastricht

De oprichting van de stichting is door de gemeente Maastricht in 1990 geïnitieerd.
Als gevolg van een gemeentelijke heroriëntering van taken is de ambtelijke carilloncommissie opgeheven en in 1991 overgegaan naar een private stichting, genaamd: Stichting Carillons Maastricht.

Actuele bestuurssamenstelling:
 
Evert-Jan Oostvogel, voorzitter
Gerard Walraven, penningmeester
Joost Banens, secretaris
Emmy Haarsma-Rappa, lid
Paul Notten, lid
Leo Joskin, lid

De stichting wil in brede zin alles doen wat in het belang is van de ontwikkeling van carillonmuziek in de stad. De volgende doelen worden nagestreefd:
- het bevorderen van de belangstelling voor carillonmuziek in het algemeen;
- het organiseren van carillonconcerten in Maastricht;
- het organiseren van activiteiten die met deze concerten samenhangen.

Beleidsuitgangspunten van de Stichting Carillons Maastricht

De doelstelling van de stichting is vastgelegd in haar statuten.
De stichting wil in brede zin alles doen wat in het belang is van de ontwikkeling van carillonmuziek in de stad. Voornamelijk gebeurt dat door het laten uitvoeren van carillonconcerten door professionals.
Meestal bestaat de ten gehore gebrachte muziek uit oorspronkelijke werken die speciaal voor beiaards gecomponeerd zijn. De activiteiten zijn zeer oorspronkelijk omdat de carillonmuziek van oudsher een van de oudste muziekvormen is. Aan die ontwikkeling kan concreet vorm worden gegeven omdat in de stad twee gerestaureerde carillons aanwezig zijn en wel in het stadhuis en in een van de torens van de Sint Servaasbasiliek.

Daarnaast tracht de stichting vorm te geven aan haar doelstelling door het geven van compositieopdrachten en het uitvoeren van experimenten. Die experimenten hebben tot doel om de beiaardmuziek meer onderdeel te laten uitmaken van een breder geheel. Zo zijn er concerten geweest met piano, dans, koperensembles en is een rijdend carillon gehuurd om bij belangrijke culturele evenementen het carillon bij een breed publiek onder de aandacht te brengen. Ook hecht de stichting aan het educatieve element: een samenwerking met de beiaardscholen in Leuven en Amersfoort is daar een voorbeeld van.
 
Carillonmuziek is, zoals gesteld, een van de oudste muziekvormen en vormt als zodanig een uniek onderdeel van het gehele palet aan culturele hoogwaardige culturele evenementen. Carillonmuziek hoort tot het culturele erfgoed. Uniek is ook de wijze van uitvoering. Immers, het publiek kan de uitvoerende musicus niet zien maar alleen horen. De pandtuin van de Sint Servaas is daarvoor een bijzondere luisterplek waar in alle rust kan worden genoten van de concerten. De stichting is erin geslaagd via de vrienden van de stichting een vaste kring van luisteraars aan zich te binden.

Het is de bedoeling van de stichting haar activiteiten te continueren voor de komende middellange periode. Het genereren van vaste inkomsten gebeurt alleen via de vrienden. Andere - steeds wisselende- sponsoren zorgen voor de noodzakelijke resterende bijdragen. De omstandigheden lenen zich niet voor het vragen van entreegelden. (Buiten de Pandhof kun je immers ook luisteren). Voor het organiseren van andere grootschalige projecten ontbreken de middelen.

De leden van de stichting verzorgen geheel belangeloos de gehele organisatie zowel in voorbereidende als uitvoerende zin. Alle gemaakte kosten zijn direct verbonden aan de directe activiteiten. In kwantitatieve zin worden elk jaar minimaal 6 concerten georganiseerd die gemiddeld door een honderdtal bezoekers bezocht worden. Bij gebruikmaking van het rijdend carillon ligt dat natuurlijk geheel anders.

Er is een overzicht beschikbaar van de beiaardiers waarmee in de laatste jaren nauw is samengewerkt. Met de stadsbeiaardier vindt altijd overleg plaats over programmering en te kiezen beiaardiers.

Het carillon is een volksinstrument bij uitstek. Het heeft vanuit het verleden een communicatieve functie. De luidklokken vormden en vormen nog steeds een bericht naar de bevolking over belangrijke gebeurtenissen van stedelijke aard zoals begrafenissen, rampen en feestdagen. Alle luidklokken zijn naar het carillon overgebracht met uitzondering van de ‘Grandmere’.

De carillons zijn zeer kostbare instrumenten en vormen bijna altijd een onderdeel van kerken. Het bespelinggebied is beperkt namelijk Nederland en Vlaanderen die op dit gebied een eigen unieke cultuur hebben. Het carillon van de Sint Servaas heeft een 5,5 octaafbereik en is vrij uniek in Nederland. Het carillon in het stadhuis is een barok instrument met authentieke klokken van de gebroeders Hemony. Gaandeweg vindt er elders in de wereld navolging in het realiseren van carillons.

Naar de toekomst zal de huidige aanpak en ontwikkeling verder vorm worden gegeven.